Rozdział 44

Perspektywa Sylvii

— No weź, przecież wszyscy w Srebrnym Księżycowym Stadzie pamiętają te trzy lata, jak bezwstydnie latałaś za Alfą Zane’em. To było niemal widowisko dla całej watahy.

Prawie parsknęłam śmiechem — nie dlatego, że Hugo był taki błyskotliwy, tylko przez to, jak żałośnie przejrzy...