Rozdział 95

POV Sylvii

Wjechałam na parking Frostline Enterprises na zerowym śnie i mniej więcej trzech łykach zimnej kawy. Kończyny miałam ciężkie, jakbym ciągnęła po betonie mokry koc.

Nawet korektor, który rano na szybko nałożyłam, zaczynał odpuszczać — moja twarz i tak wyglądała, jakbym całą noc tłuk...