Rozdział 122 122. Była moją chrześniką

Aria

Starzec podchodzi tak, jakby już wiedział, że wygrał.

Jakby wiedział, że to wszystko, co mi jeszcze zostało.

Zaciskam zęby, pozwalając mu w to wierzyć. Pod skórą narasta ogień.

Pnącza zaciskają się mocniej, a skóra bieleje mi na brzegach od nacisku.

Starzec zatrzymuje się kilka stóp ode mnie.

...