Rozdział Dwieście trzydzieści czwarty

Niektórzy z facetów wyglądali przez okna co parę minut, ale niczego nie widzieli.

W końcu nad ziemią zapadła ciemność. Trochę ułatwiła tę nerwową grę w czekanie, a jednocześnie wszystko jeszcze bardziej skomplikowała.

Kota, Titan, Wilder i bracia Meran byli spięci i rozdrażnieni. Nie mogli usiedzi...