Łotry Piekła

Preludium…

Odessa, Wisconsin

Głęboko w nocy wiatr się wzmagał, niosąc wiadomość do tych, którzy mogli ją usłyszeć. Podróżował przez czas i przestrzeń, ale tylko nieliczni mogli usłyszeć dźwięki, które wydawał. Tylko garstka słuchających mogła usłyszeć i zobaczyć, co brzmiało na falach wiatru. Wdarł się przynajmniej w jeden sen i ona nie chciała go słyszeć. Nie chciała być świadkiem tego zła człowieka, jednak została wciągnięta w jego furię, niechętny obserwator, czy tego chciała, czy nie.

Cat Lamond walczyła z nadchodzącym koszmarem. To był trzeci koszmar w ciągu ostatnich miesięcy i wiedziała, jak się skończy. Bardzo chciała otworzyć oczy i uwolnić się od koszmaru, ale tak to nie działało. Musiała obejrzeć wszystko, zanim połączenie się zerwie.

Pot na jej twarzy i łzy pojawiły się, gdy zobaczyła nóż. Trzymał ostrze wygodnie w lewej ręce. Kiedy obrócił nóż, dostrzegła jego oczy, były bardzo zielone i bardzo niespokojne, potem zniknęły, gdy znowu obrócił nóż w dłoni. Jego ręce były umazane jej krwią, a ona słyszała swój głos błagający go, żeby ją puścił. Nie chciała umierać. W jej mózgu rozbrzmiewał dźwięk rozdzierania, gdy rozrywał ubranie, które ukrywało jej skórę przed nim. Chciał, żeby nic ich nie dzieliło, gdy odsłonił jej klatkę piersiową. Zanim zdążył się powstrzymać, czubek noża przeciął dolną część jej klatki piersiowej, pozostawiając linię czerwieni. Krew zaczęła się sączyć i spływać po jej ciele, mocząc pas jej dżinsów.

Cat krzyczała i drżała ze strachu. Patrzyła, jak jego ręka wsunęła się w otwór pozostawiony przez nóż. Czuła wszystko, gdy jego ręka szukała upragnionej nagrody. Czuła, jak jego palce zaciskają się wokół bijącego organu, ba-boom, ba-boom. Czuła każde uderzenie serca, potem bicie jej serca zwolniło, gdy jego palce złapały mocno.

Ostatnie ba-boom zanim jego palce wyrwały jej serce z klatki piersiowej. Ostatni krzyk przerwał się, gdy oddech został wypchnięty z jej płuc.

Ale dla Cat to się nie skończyło, była świadkiem całej reszty.

~****~

Cat usiadła na łóżku i krzyknęła, gdy koszmar w końcu się rozegrał i uwolnił ją ze swojego uchwytu. Jej długa ciemna włosy zasłoniły jej oczy i musiała je odgarnąć z twarzy. Pot i łzy spływały po jej policzkach i przez chwilę nie wiedziała, gdzie jest. Podnosząc rękę do klatki piersiowej, mogła poczuć szybkie bicie serca przez ubranie. Biorąc głęboki oddech, próbowała uspokoić szybkie tempo serca.

Odsuwając kołdrę z nóg, postawiła stopy na zimnej podłodze. Ledwo czuła chłód, gdy podeszła do okien w swojej sypialni. Patrząc na miasto Odessa, nie widziała go. Zamiast tego widziała ulice odległego miasta Granite Falls, Minnesota. Dlaczego wiedziała, że to Granite Falls, nie wiedziała, ale wiedziała. Szkło, na które przycisnęła czoło, odbijało jej zielone oczy i nawiedzony wygląd w nich.

Opierając się o szybę, która oddzielała ją od prawdziwego świata, czuła, jak gorące łzy spływają po jej policzkach. Nienawidziła ostatnich koszmarów. W snach czuła strach i ból kobiety. Nigdy nie wiedziała, czy były prawdziwe, ale jakoś wiedziała, że są.

Pierwszy sen przyszedł do niej około trzech miesięcy temu. Była przerażona i oszalała z grozy. Nie rozumiała, dlaczego była zaangażowana, ale nigdy tego nie rozumiała. Wizje, które miała, nie były dla niej nowością. Miała ten "dar" od wypadku, który zabrał nie tylko życie jej dziadków, ale także ciotki i wujka. Wypadek zdarzył się, gdy miała siedem lat. Byli na wakacjach, jak co roku, odkąd jej matka ją zostawiła i zniknęła.

Została wyrzucona z samochodu. Spędziła następne dwa tygodnie w śpiączce. Kiedy się obudziła, odkryła, że ma dar drugiego widzenia. Dla niej stał się to przekleństwem i tajemnicą, którą nigdy z nikim się nie dzieliła, oprócz swojego zmarłego męża, Davey'ego. Z nim dzieliła wszystko. Miała tylko siedemnaście lat, kiedy się pobrali i spędzili razem siedem lat, zanim wypadek zabrał jego życie i zostawił ją wdową w wieku dwudziestu czterech lat. To było trzy lata temu.

Teraz Cat patrzyła w ciemność otaczającą noc i nie wiedziała, co zrobić ze swoimi snami. Szaleniec był na wolności. Mogła pomóc policji go znaleźć, kończąc jego zabijanie, ale jak mogła sprawić, by ktoś jej uwierzył, nie mówiąc wszystkiego?

Próbowała raz powiedzieć prawdę i kosztowało ją to bardzo drogo. Nie wszyscy czuli się przy niej komfortowo, a jej dar kosztował ją więcej niż jednego przyjaciela. Cat była bardzo samotna od śmierci męża i modliła się, aby znaleźć kogoś, kto by jej nie bał się ani nie unikał.

Poszła do kuchni, żeby zrobić sobie filiżankę herbaty. Kiedy się parzyła, myślała o swoich opcjach. Mogła zignorować sny lub działać na ich podstawie. Jeśli zignorowałaby to, co wiedziała, sny nigdy by się nie skończyły. Będą ją dręczyć, jeśli nie zrobi nic, aby zakończyć zabijanie. Nie wiedziała, czy mogłaby dalej śnić o mordowanych młodych kobietach.

Nie widziała całej twarzy zabójcy, ale widziała wystarczająco, by go zidentyfikować. Wiedziała też, gdzie mieszka.

Jednakże, jeśli przyniosłaby to, co wiedziała, na policję, patrzyliby na nią jak na wszystkich innych, jakby była zamieszana w zbrodnie lub po prostu całkowicie szalona. Na pewno patrzyliby na nią, jakby była szalona, ponieważ zbrodnie jeszcze się nie wydarzyły.

Wzięła swoją filiżankę herbaty i usiadła na parapecie. Rozsunęła zasłony i patrzyła, jak wschodzi słońce. Jej ogród wychodził na mokradła za domem.

Teraz wiedziała, że musi pojechać do Granite Falls, aby powstrzymać tego zabójcę.