Rozdział 114

Źrenice Arthura gwałtownie się zwęziły, a cała złość jakby zamarzła mu na twarzy.

Wściekłość odpłynęła z jego rysów, zastąpiona ciężkim grymasem, gdy wskazał palcem na jej szyję, a głos podniósł mu się, choć wcale tego nie chciał.

– To zranienie na twojej szyi… co się stało? Skąd to się wzięło?

...