Rozdział 150

Arthur naprawdę stanął po stronie Elaine i domagał się, żeby on przeprosił.

Wpatrywał się w surową minę Arthura i lodowate, rozczarowane oczy Elaine, aż nagle uderzyła go panika — ta okropna świadomość, że wszyscy go zostawiają.

— Nie przeproszę! Nic złego nie zrobiłem!

Gwałtownie strząsnął rękę...