Rozdział 168

Elaine nie miała pojęcia, ile czasu minęło, zanim wreszcie zdołała rozchylić ciężkie powieki.

Sufit — rażąco biały. Ściany — rażąco białe. Powietrze było gęste od ostrego, gryzącego zapachu szpitalnej chemii, takiej jak w przychodni po generalnych porządkach.

Gdzie ona jest… szpital?

Mrugnęła zde...