Rozdział 182

Słysząc po drugiej stronie telefonu łagodny głos Bradleya, Elaine poczuła, jak coś porusza się w środku — cicho, ale wyraźnie, jakby serce nagle przypomniało sobie, że jeszcze potrafi drgnąć.

— Dziękuję, że pomogłeś przy Verze. Naprawdę doceniam, że zadałeś sobie tyle trudu.

— Nie ma za co. Cieszę...