Rozdział 232 Amnezja

Bradley zerknął na Arthura z chłodnym dystansem — spojrzenie miał spokojne, niewzruszone, a jednak Arthur wyczuł w nim cichą drwinę zwycięzcy, takie nieme: „i co, panie prezesie?”.

Arthur ścisnął w dłoni siatkę z lekami na przeziębienie tak mocno, że aż zbielały mu knykcie.

O mało nie stracił kont...