Rozdział 289

Za oknem niebo już zaczynało jaśnieć.

Z trudem złapała oddech, unosząc dłoń i przyciskając ją do gwałtownie falującej piersi. Obrazy ze snu wciąż stały jej przed oczami, wyraźne jak na dłoni.

Tak prawdziwe, że kołatanie serca nie chciało ucichnąć przez długi czas.

Tym razem, gdy się obudziła, poz...