Rozdział 289

Na zewnątrz, niebo zaczynało już jaśnieć.

Z trudem łapała oddech, unosząc rękę, by przycisnąć ją do gwałtownie unoszącej się piersi. Obrazy z jej snu wciąż wyraźnie tkwiły w jej umyśle.

Tak realne, że kołatanie serca nie mogło się uspokoić przez długi czas.

Tym razem, gdy się obudziła, oprócz utr...