Rozdział 109

Dni, które nadeszły potem, wślizgnęły się w nową, kruchą rutynę. Słońce zdawało się jaśniejsze, a powietrze jakieś lżejsze za każdym razem, gdy Edward szedł wąską, kamienną ścieżką pod drzwi wejściowe Sarah — przynajmniej dla niego.

Miał zobaczyć swoje dzieci.

Pukał, serce łomotało mu w piersi, i ...