Rozdział 192

Sarah rozpłakała się. Wdzięczność ścisnęła jej gardło i aż podeszła do oczu.

— Dziękuję ci z całego serca. Jesteś dla mnie jak mama. Swoją straciłam tyle lat temu… Zapomniałam, jak wygląda matczyna troska, dopóki się nie pojawiłaś.

Oczy kobiety znów zaszkliły się łzami.

— Teraz odpoczywaj. Musi...