Rozdział 107

W końcu to on pierwszy odwrócił wzrok. Nie mówiąc ani słowa, obrócił się na pięcie, szarpnął drzwi i wyszedł długim krokiem.

Drzwi trzasnęły tak mocno, że aż ściany zdawały się zadrżeć.

Stałam tam przez długi czas. Kiedy poczułam, że kolana robią mi się jak z waty, ruszyłam powoli, drobnymi krokam...