Rozdział 112

Słowa Jamesa eksplodowały mi w uszach jak grom z jasnego nieba.

Zerwałam się z kanapy, choć nogi jeszcze nie doszły do siebie. Zatoczyłam się, zanim wreszcie złapałam równowagę.

— Co ty powiedziałeś? — spojrzałam na niego z niedowierzaniem. — James, to jest mój dom. Nawet nie raczyłeś tego ze mną ...