Rozdział 182

Aura w końcu uniosła twarz z jego objęć, oczy miała czerwone i spuchnięte od płaczu.

Odwróciła się do mnie, głos drżał jej od szlochów. „Mamo, kiedy tata wyzdrowieje?”

Przykucnęłam przy niej i delikatnie otarłam jej łzy chusteczką. „Nie martw się, kochanie. Lekarze i pielęgniarki są świetni. Twój ...