Rozdział 104

Perspektywa Sery

Bezmiar ciemności owinął mnie jak duszący całun.

Czułam, jak spadam przez nieskończoną pustkę, a moje ciało rozpada się na niezliczone drobiny pyłu, rozsypując się w martwej ciszy. W tej jałowej krainie świadomości czas tracił wszelkie znaczenie. Wspomnienia zaczęły się kruszyć i ...