Rozdział 15 Tak niech będzie

Perspektywa Liama

Oparłem się o ścianę i czekałem na nią. Minęło dziesięć minut, potem piętnaście. Wiatr stawał się coraz chłodniejszy, im bardziej zapadała noc, ale ja nie ruszałem się z miejsca. Przestałem sprawdzać godzinę. Zorientowałem się, jak późno się zrobiło, dopiero wtedy, gdy odgłosy wok...