Rozdział 87 Nic prostego

Perspektywa Mii

Weszłam po schodach do swojego mieszkania z pięknym uśmiechem, którego nie potrafiłam się pozbyć. Skarbie. Sama myśl o tym, że tak mnie nazwał, sprawiała, że chichotałam pod nosem. To było takie proste słowo, a jednak wypowiedziane przez niego brzmiało jak skarb, coś, co chciałam od...