Rozdział 66

Perspektywa Olivii

Osunęłam się na krzesło w pokoju socjalnym, ściskając kubek kawy tak, jakby to była jedyna rzecz, która trzyma mnie w pionie. Próba była intensywna, a mój mózg czuł się, jakby ktoś wrzucił go do blendera ustawionego na „purée”.

— Ugh, potrzebuję tego bardziej niż tlenu — wymamro...