Rozdział 162 Szaleńcy żyją najjaśniej

Twarz Ronalda pociemniała, zmrużył oczy na Laurę i krzywo się uśmiechnął.

– Myślałem, że jesteś kompletnie stuknięta, a tu proszę – widzisz wszystko wyraźniej niż ktokolwiek. Naprawdę cię nie doceniłem.

– Nie, naprawdę jestem stuknięta. Nawet ja uważam, że jestem wariatką, tato – odparła Laura.

–...