Rozdział 262

Niebo zasnuło się chmurami, a już od świtu zaczął padać drobny kapuśniaczek.

W pokoju widzeń w areszcie śmierdziało wilgotną stęchlizną. Deszcz stukał o szyby równym, cichym bębnieniem.

Lillian siedziała na plastikowym krześle, czekając na swojego prawnika.

Kiedy drzwi się otworzyły, nie wszedł ż...