Rozdział 91

Po tym, co wydawało się wiecznością, z dołu dobiegł odgłos wracającego samochodu. Potem trzask otwieranych i zamykanych drzwi, a w korytarzu rozlał się słodki, melodyjny kobiecy głos, aż kipiący ekscytacją.

– Cedric, tu jest naprawdę fajnie. Dzięki, że po mnie przyjechałeś tak późno!

To była Ondin...