Rozdział 115: Prawda

Napięta atmosfera powoli opadła, gdy usta Xaviera uniosły się w figlarnym półuśmiechu. Przechylił głowę, a w jego oczach zamigotał miękki blask. Wypuścił ciężkie westchnienie, ścierając z policzków resztki łez.

— No cóż... — Jego głos opadł do tego znajomego, zmysłowego przeciągania, które kiedyś d...