Rozdział 117

JEZIORO

To mnie dobija.

Roztrzaskała mnie na kawałki. Sposób, w jaki na mnie patrzyła — stojąc przede mną i płacząc — i te oczy, zasnute takim bólem, że aż ściskało w gardle… puściły mi hamulce. Mrugałem, żeby odgonić łzy, ale w końcu i tak poległem.

Jak my w ogóle doszliśmy do tego miejsca? N...