Rozdział 103

— Dziadku, przepraszam, że się martwiłeś. Przez oczy Alexandra przemknął błysk poczucia winy.

Edward prychnął.

— Dobrze. A teraz do środka — kolacja gotowa.

Jego spojrzenie przeniosło się na Isabellę, pełne troski.

— Isabella, jak twoje ramię? Nadal boli?

— Dużo lepiej, dziadku. — Isabella podcią...