Rozdział 162

Obserwowałem, jak Blaise wkracza do jadalni, jakby był u siebie, i każdy mięsień w moim ciele się napiął. Coś w nim od zawsze działało mi na nerwy — może ten zbyt idealny uśmiech albo sposób, w jaki jego spojrzenie zatrzymywało się na Natalie o ułamek sekundy za długo.

Widok, jak przerywa naszą kol...