Rozdział 59

Szłam po mokrych od deszczu ulicach, a słowa Edwarda odbijały mi się echem w głowie. To „naznaczenie”, o którym wspomniał, mogłoby stworzyć między nami głębszą więź jeszcze przed nadciągającą nadnaturalną wojną. Jeśli Julia i Weber złapaliby mnie, gdy byłabym sama, ten znak mógłby potencjalnie urato...