Rozdział 95 - Pusta

Perspektywa Cobana

Miała tupet, żeby o to zapytać.

— O czym śniłeś, Coban? — wyszeptała, głos jej drżał, ale i tak był wystarczająco stabilny, żeby mnie przycisnąć.

Słowa przeszły mi przez czaszkę jak rozgrzane ostrze, gdy wpatrywałem się w drzwi celi — plecami do niej, podczas gdy mózg zapie...