Rozdział 87

Elsa

Jasne popołudniowe słońce wydawało się szyderstwem, gdy wychodziłam z głównego wejścia szpitala. Oczy piekły mnie od niewylanych łez, a gardło było surowe od powstrzymywania szlochów w gabinecie lekarskim. Potknęłam się lekko na schodach, łapiąc się poręczy, moje kolana były słabe i chwiejne.

...