Rozdział 10

Cassian

Patrzyłem, jak Zion pędem znika w korytarzu. Większość wilków nie nosiła w sobie takiego napięcia, na pół nakręcona, jak sprężyna gotowa w każdej chwili strzelić. Ale to, co naprawdę przyprawiło mnie o ciarki, to cisza w mojej głowie, kiedy próbowałem czytać jego myśli.

— Nie podoba mi się...