Rozdział 21

TRISTAN

Drzwi zatrzasnęły się za mną mocniej, niż zamierzałem. Nie przestałem iść, dopóki nie dotarłem do samego końca korytarza. Zazdrosny. To słowo odbijało się echem w mojej czaszce jak klątwa. Jasne.

Oparłem się o zimną ścianę, przeczesując dłonią włosy. Wciąż miałem galopujący puls, a ramię n...