Rozdział 23

ZION

Przez moment zapomniałem, że Eza już wie. Kiedy się nie poruszyłem, podniosła małe lusterko do ręki i podała mi je. Spojrzałem i znieruchomiałem. Urok był prawie całkiem zgaszony. Moje oczy były zbyt łagodne. Szczęka — zaokrąglona. Skóra lśniła w sposób, w jaki nigdy nie lśniła, kiedy urok tr...