Rozdział 59

ZION

– Au! – Moje ciało uderzyło o ziemię z głuchym łupnięciem.

Jęknąłem, przewracając się na plecy, i zobaczyłem Adriana stojącego nade mną. Drgnęły mu wargi – prawie uśmiech, prawie.

– Opuściłeś gardę – powiedział niskim, urywanym głosem. – Znowu.

Odepchnąłem się i usiadłem, a kurz przylgnął ...