Rozdział 94

ADRIAN

Zaraz po tym, jak trzasnąłem drzwiami do naszych komnat, Cassian wślizgnął się do środka z uniesionymi dłońmi, w udawanym geście poddania.

Już czułem, jak złość we mnie wraca, a klatka piersiowa drży od jej ciężaru.

– Adrian – powiedział ostrożnie. – Oddychaj, dobra? Zwolnij na chwilę.

Zami...