Rozdział 38 Ostre krawędzie

Astrid stanęła jak wryta, marszcząc brwi, gdy spojrzała na Arthura.

Zobaczyła, że mierzy ją wściekłym spojrzeniem, a twarz miał czerwoną ze złości.

Kiedy jej matka umarła, Arthur nie zapłakał po niej ani jednego dnia.

Przez całe swoje dwadzieścia sześć lat Astrid nie dostała od niego nawet odrobi...