CH165

Korytarz na głównym piętrze był ciemniejszy, cichszy, dudnienie muzyki tłumione przez ściany. Zwolniłem, starając się stawiać kroki jak najciszej, kiedy oni dwaj weszli do łazienki. Drzwi nie zamknęły się do końca, więc głos Celeste przenikał przez szparę.

"To nie moja wina."

"Wiesz w ogóle, gdzie o...