
Przejechane przez Czas
Lazarus · W trakcie · 178.2k słów
Wstęp
Zdradzona przez osobę, której najbardziej ufałam, i złamana przez miłość, która rozpadła się na lodzie, uciekłam na studia, rozpaczliwie pragnąc zapomnieć.
Ale los miał inne plany.
Nie tylko mój były i jego nowa, błyszcząca narzeczona pojawili się na kampusie, ale także Lukas—tajemniczy, pełen gracji, z oczami, które przenikały mnie na wskroś.
Nasze połączenie było natychmiastowe. Elektryczne. Niebezpieczne.
A potem powiedział coś niemożliwego.
„Ostatnie, co pamiętam, to jazda pod Vind Ljoske…”
„Co to jest?”
„Zorza polarna,” powiedział—z uśmiechem, który sugerował sekrety zbyt dzikie, by w nie uwierzyć.
Magia, złamane serca i drugie szanse zderzają się w tej historii miłości, która przeciwstawia się czasowi... i grawitacji.
Rozdział 1
"Ostatnia para wieczoru, reprezentująca drużynę Boston Skate Team, Vandy Winters i Reese Vanderbilt!"
W momencie, gdy moje łyżwy dotknęły lodu, świat ucichł. Nie arena – nie, powietrze wciąż wibrowało od oczekiwania, szmery tłumu mieszały się z wyraźnym ogłoszeniem naszych imion. Ale w mojej głowie? Cisza. Skupienie. Cel. To było moje miejsce.
Reese i ja sunęliśmy na swoje pozycje, gdy głos spikera rozbrzmiewał po lodowisku. Tłum wybuchł oklaskami, wiele z nich pochodziło od naszych rodaków. Błyski aparatów. Gdybym na nie spojrzała, oślepiłyby mnie.
"To była niesamowita noc dla Motyla z Bostonu, prawda?"
"Naprawdę tak. Po jej solowym występie nie ma wątpliwości, kto dziś zdobędzie złoto. Ale po tym wszystkim, czy uda jej się to teraz? To bardzo wymagający program."
Motyl.
Moje usta drgnęły. Mój ojciec nazywał mnie tak odkąd byłam małą dziewczynką, na długo przed tym, jak zaczęłam jeździć na łyżwach. Fakt, że komentatorzy zaczęli mnie tak nazywać po moim pierwszym konkursie, tylko dodawał temu specjalnego znaczenia.
Ale musiałam ich teraz wyłączyć, gdy głos spikera rozbrzmiewał po arenie, wyliczając moje zwycięstwa na poprzednich mistrzostwach, moją dominację we wszystkich solowych występach, mój rozwój jako zawodniczki. Pozwoliłam, by ich głosy oddaliły się, aż stały się tylko tępym szumem w moich uszach. Powoli wydychając powietrze, mój oddech ledwo widoczny w chłodnym powietrzu, spojrzałam przez lód na mojego trenera stojącego przy bandzie.
Trener Avery przyjął mnie lata temu i pielęgnował mój talent. Wiedziałam, że planował wkrótce przejść na emeryturę, ale chciałam, żeby jego ostatni rok trenowania był spektakularny. Dostać się na Olimpiadę było jedynym sposobem, w jaki mogłam mu podziękować za wszystko, co dla mnie zrobił. Skinął mi głową, tylko raz, ale znaczenie było jasne.
Już zapewniłam sobie miejsce na Olimpiadzie.
Mój występ z Reese był tylko wisienką na torcie.
Ale chciałam więcej.
Przeniosłam wzrok na Reese'a. Stał obok mnie, wysoki i pewny siebie, obraz spokoju, jakby był stworzony do tego momentu. Jego ciemne włosy były gładko zaczesane do tyłu, a jego wyraz twarzy był nieczytelny pod jasnymi światłami. Nie patrzył na mnie, jeszcze nie, ale czułam jego obecność, solidną i stabilną.
Pragnienie, by mu teraz powiedzieć, było tak silne, że aż bolesne. Było to z tyłu mojej głowy, pchając się na przód od momentu, gdy przyjechaliśmy.
Chciałam mu powiedzieć, ale nie miałam odwagi. Jeszcze nie.
Po tym, po naszym zwycięstwie, w końcu powiem mu, co czuję. Co zawsze czułam. Nie chciałam, żeby jego odpowiedź zamąciła mi w głowie przed naszym występem, niezależnie od tego, czy byłaby dobra, czy zła.
Wygładziłam dłonie na gorsecie mojej sukienki – delikatny odcień bladego błękitu, prawie białego, z nitkami srebrnego haftu, które łapały światło, gdy się poruszałam. Komentatorzy nazywają mnie Motylem z Bostonu od mojego pierwszego krajowego mistrzostwa juniorów. Coś w sposobie, w jaki ślizgałam się po lodzie, bez wysiłku, gracji, nieosiągalna. Stworzenie, które miało latać, i dziś wieczorem polecę dla nas obojga.
Połączenie między mną a Reese'em było niezaprzeczalne. Reese chwycił moją dłoń, nasze palce splecione, a przez jedną zapierającą dech sekundę przysięgam, że ścisnął trochę mocniej niż było to konieczne. Moje serce zadrżało.
Czy on już wiedział?
Reese był moim partnerem, moją kotwicą, przez ostatnie trzy lata. W tym roku mieliśmy razem pojechać na Olimpiadę. Reese nie zakwalifikował się jako solista, ale nasza jazda w parze dawała mu znacznie lepsze miejsce w drużynie. Chciałam, żeby Reese był ze mną bardziej niż czegokolwiek.
Reese i ja krążyliśmy wokół siebie, zwalniając do zatrzymania się w naszej pozycji startowej na trzy czwarte drogi w dół lodowiska. Skupiłam się i tuż przed rozpoczęciem naszego programu zauważyłam trenera Avery'ego rozmawiającego ze skautami olimpijskimi. Nie słyszałam ich rozmowy, ale nie musiałam. Trener Avery wiedział, że nie chcę nowego partnera. Pewnie wychwalał Reese'a przed trenerami. Spojrzałam na Reese'a i uśmiechnęłam się szczerze. On odwzajemnił uśmiech z lekkim skinieniem głowy. To było to. Moment, który decydował o wszystkim. Moje serce biło mocno - nie z nerwów, ale z oczekiwania, z ciężaru świadomości, że cała moja przyszłość zależy od następnych kilku minut.
"Ty i ja," powiedziałam.
On uśmiechnął się złośliwie i skinął głową.
Muzyka zaczęła grać. Wypuściłam powietrze i zaczęłam jeździć. Poruszaliśmy się razem jak zawsze, płynnie i bez wysiłku. Każde podniesienie, każdy obrót, każdy krok były wdrukowane w moje mięśnie, były drugą naturą. Wzbiłam się wyżej, kręciłam się szybciej, a dreszcz wiatru na mojej skórze napełniał mnie jak zawsze. Nie. Bardziej niż kiedykolwiek. Reese był tam, stabilny, prowadzący przez każde podniesienie i gładką zmianę kierunku.
Słyszałam tłum, który wiwatował, nasze punkty rosły.
Tuż przed ostatnimi momentami naszego programu, przed podniesieniem, które miało wystrzelić nasze punkty. Wziął moje ręce. Moje nogi uniosły się z lodu, wysoko, obrót, kopnięcie, i właśnie gdy miał mnie opuścić, jego palce zrelaksowały się w złym momencie.
Panika przeszła przeze mnie. Moje ciało wiedziało, zanim mózg zrozumiał - to nie tak miało być. Robiliśmy to setki razy, aż było idealnie. Czy był chory? Chwiał się? Może po prostu był zdenerwowany. Mogłam to uratować. Próbowałam utrzymać go, skorygować ruch, uśmiechając się, ale już byłam w powietrzu, zła trajektoria, za daleko, za szybko, pędząc w stronę ścian. Skręciłam się, celując łyżwami w ziemię, ale nie mogłam powiedzieć, która strona jest górą. Nie mogłam się ruszać ani kontrolować w powietrzu. Rzuciłam ręce do góry, próbując jakoś zamortyzować upadek. Świat wirował gwałtownie. Zimno pędziło ku mnie.
Zbiorowy jęk przeszedł przez arenę, dźwięk tak ostry, że przeciął muzykę. Strach pompował we mnie, gęsty i oszałamiający. Nie mogłam oddychać, przygotowując się na uderzenie. Ledwie zarejestrowałam przerażający trzask, gdy uderzyłam w lód, ale poczułam szok bólu. Widziałam to - czerwoną smugę na nieskazitelnie białej powierzchni, rozprzestrzeniającą się, rozkwitającą na lodzie.
Ból eksplodował we mnie, wraz z kolejnym głośnym trzaskiem, a świat przestał się ruszać i zgasł. Strach ustąpił, jakby moje ciało wiedziało, że nie ma się już czego bać.
Część mnie wie, że istnieje duża szansa, że już się nie obudzę…
Powinnam była powiedzieć Reese'owi wcześniej.
Ostatnie Rozdziały
#200 CH200
Ostatnia Aktualizacja: 6/4/2026#199 CH199
Ostatnia Aktualizacja: 6/4/2026#198 CH198
Ostatnia Aktualizacja: 6/4/2026#197 CH197
Ostatnia Aktualizacja: 6/4/2026#196 CH196
Ostatnia Aktualizacja: 6/4/2026#195 CH195
Ostatnia Aktualizacja: 6/4/2026#194 CH194
Ostatnia Aktualizacja: 6/4/2026#193 CH193
Ostatnia Aktualizacja: 6/4/2026#192 CH192
Ostatnia Aktualizacja: 6/4/2026#191 CH191
Ostatnia Aktualizacja: 6/4/2026
Może Ci się spodobać 😍
Zdobycie Dziedzica, Który Mnie Dręczył
Patrzę w jego przepiękne zielone oczy i moja odpowiedź jest natychmiastowa: „Tak.”
„A czy ty, Nathan Edward Ashford, bierzesz April Lillian Farrah za żonę, na dobre i na złe, w zdrowiu i chorobie, aż do śmierci?”
Nathan ściska moją dłoń i pochyla się do przodu. Jego usta muskają moje ucho, wywołując dreszcz na moich plecach.
„Naprawdę jesteś bezczelna, April,” szepcze. „Bezczelna i złudna.” Potem odsuwa się i obdarza mnie najszerszym, najbardziej złowieszczym uśmiechem, jaki kiedykolwiek widziałam, po czym ogłasza całemu kościołowi: „Wolałbym. Zjeść. Gówno.”
Życie April jest już wystarczająco skomplikowane – balansowanie między przytłaczającymi rachunkami medycznymi młodszej siostry a stresującymi studiami po stracie obojga rodziców. Ostatnią rzeczą, jakiej potrzebuje, jest Nathan Ashford: jej pierwsza miłość, która złamała jej serce i upokorzyła ją w liceum, wracając do jej życia.
Odkrywa, że Nathan jest jednym z trzech spadkobierców najpotężniejszej rodziny w mieście, która organizuje konkurs na znalezienie żony. April absolutnie nie chce mieć z tym nic wspólnego – dopóki jej wścibska współlokatorka nie zgłasza jej kandydatury.
Nagle wrzucona w luksusowy świat Nathana, musi poradzić sobie z towarzyskimi manierami, zaciętą rywalizacją i niepokojącymi sekretami. Ale najtrudniejsze wyzwanie? Ponowne spotkanie z Nathanem i uczucia, które w niej budzi.
Czy April wyjdzie z tego z nienaruszonym sercem – czy Nathan zniszczy ją po raz kolejny?
Królowa Lodu na sprzedaż
Alice ma osiemnaście lat, jest piękną łyżwiarką figurową. Jej kariera właśnie ma osiągnąć szczyt, gdy jej okrutny ojczym sprzedaje ją bogatej rodzinie Sullivanów, aby została żoną ich najmłodszego syna. Alice zakłada, że musi być jakiś powód, dla którego przystojny mężczyzna chce poślubić dziwną dziewczynę, zwłaszcza jeśli rodzina jest częścią znanej organizacji przestępczej. Czy znajdzie sposób, aby stopić lodowate serca i pozwolą jej odejść? A może uda jej się uciec, zanim będzie za późno?
Powstająca Luna
Mylili się.
Seren została skradziona jako noworodek i wychowana w watasze, która traktowała ją jak rzecz jednorazowego użytku. Bita i więziona, przetrwała, ukrywając swoją siłę — aż bal godów sprawił, że los runął z hukiem w jej życie.
Gdy wrogowie są gotowi sprzedawać cudze życia, a jej przeszłość jest związana z tronem, Seren musi się podnieść… albo zginąć.
Mroczny wilkołaczy romans o władzy, przeznaczeniu i zemście.
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Zakochać się w motocykliście: Dziewczyna wiceprezesa
Jego oczy ciemnieją, uciekają na moje usta.
– To jest popieprzone. Twój brat poderżnąłby mi gardło tylko za to, że stoję tak blisko. Ale powiedz mi, ptaszyno – jego oddech muska moją skórę – trzęsiesz się, bo mnie nienawidzisz… czy dlatego, że pragnęłaś tego tak samo mocno jak ja?
Wren była pewna, że zakopała chaos Nowego Orleanu na zawsze – kluby, lojalności wyżarte krwią, facetów, którzy żyli i ginęli w swoich skórzanych barwach.
Seattle dało jej wszystko, o czym kiedykolwiek marzyła: wolność, miłość, przyszłość.
Jednak jedna zdrada wszystko rozsypuje.
Ściągnięta do domu przez tragedię, Wren trafia pod czujne oko Ezry Jaxa – wiceprezesa Raven Reapers MC i najlepszego kumpla jej brata. Jest wkurzający, niebezpieczny i zdecydowanie zbyt kuszący jak na faceta, którego nie powinna nawet tknąć.
Im mocniej Wren zostaje wciągnięta z powrotem w jego świat, tym wyraźniej widzi, że nic w jej przeszłości – ani w samym Ezrze – nie jest takie, jak sobie wmawiała.
W chaosie gangowych wojen, narastających długów i starych zdrad on staje się jedyną stałą. Im mocniej Wren z nim walczy, tym bardziej w niego wpada. A im mocniej on ją odpycha, tym bardziej śmiertelne staje się jego przyciąganie.
Bo w tym świecie miłość nie jest słodka.
Jest brutalna. Krwawa.
I prędzej czy później złamie ich oboje.
Kiedy lojalność znaczy wszystko, a miłość może kosztować życie, czy Wren zaryzykuje serce dla jedynego mężczyzny, którego nigdy nie miała pokochać?
Ups! Wysłałam mojemu szefowi seksta w Sylwestra
— Jesteś chory! Nigdy cię nie chciałam! — wysyczałam przez zęby, nienawidząc tego, jak słabo zabrzmiał mój głos. Nienawidząc tego, że moje ramiona nagle nie miały siły, by go odepchnąć.
I tego, że jakaś część mnie naprawdę go pragnęła, mimo wszystko.
— Zaprzeczaj dalej — mruknął, a jego spojrzenie pociemniało. — To tylko sprawia, że mam jeszcze większą ochotę pochylić cię nad moim biurkiem i wyruchać z ciebie ten pysk.
Kiedy asystentka zarządu Alice Rhodes wysłała swojemu aroganckiemu i nieznośnemu szefowi, Theodore’owi Linden-Hawthorne’owi, seksualną wiadomość podczas firmowej imprezy noworocznej, jej życie całkowicie stanęło na głowie.
Straciła wszystko: narzeczonego, rodzinę i najlepszą przyjaciółkę — a to wszystko przez jedną żenującą pomyłkę. Jakby tego było mało, Theodore zdawał się niezdolny trzymać się od niej z daleka, a Alice z przerażeniem uświadomiła sobie, że to uczucie powoli zaczyna działać w obie strony.
Ale to przyciąganie miało swoją cenę. Alice i Theodore pochodzili z dwóch zupełnie różnych światów. Ich fascynacja była zakazana i potępiana przez wszystkich wokół. Czy ich miłość przetrwa mściwych byłych partnerów, soczyste skandale, ukryte sekrety i nieoczekiwane niespodzianki?
Przekupstwo Zemsty Miliardera
Jej życie jest idealne, dopóki jej szklany zamek nie rozpadnie się na kawałki. Mąż przyznaje się do zdrady z jej własną siostrą, a na domiar złego spodziewają się dziecka. Liesl decyduje, że najlepszym sposobem na naprawienie swojego złamanego serca jest zniszczenie jedynej rzeczy, którą jej mąż ceni bardziej niż cokolwiek innego: jego kariery.
Isaias Machado to miliarder, pierwsze pokolenie Amerykanów, który zna wartość ciężkiej pracy i tego, co trzeba zrobić, aby przetrwać. Całe jego życie było ukierunkowane na moment, w którym może odebrać firmę McGrathów skorumpowanym ludziom, którzy kiedyś pozostawili jego rodzinę bez dachu nad głową.
Kiedy Liesl McGrath zbliża się do miliardera, aby przekupić go informacjami, które mogą zniszczyć jej byłego męża, Isaias Machado aż rwie się do tego, by zabrać wszystko, co McGrathowie cenią, w tym Liesl.
Historia miłości, zemsty i uzdrowienia musi się gdzieś zacząć, a ból Liesl jest katalizatorem najdzikszego rollercoastera w jej życiu. Niech przekupstwo się zacznie.
Zdobyta przez miłość Alfy
Cztery lata temu misternie uknuta intryga Fiony zamieniła mnie z zwyczajnej omegi w skazańca, na którego barkach ciąży zarzut morderstwa.
Po czterech latach wracam do świata, którego prawie nie poznaję.
Moja najlepsza przyjaciółka Fiona, a zarazem moja przyrodnia siostra, stała się w oczach mojej matki idealną córunią. A mój były chłopak, Ethan, za chwilę będzie urządzał huczną, wystawną ceremonię zawarcia więzi… właśnie z nią.
Miłość, więzi rodzinne i reputacja, które kiedyś były dla mnie wszystkim, zostały mi przez Fionę odebrane, co do okruszka.
Kiedy dotarłam już do granic wytrzymałości i zaczęłam się zastanawiać, po co w ogóle jeszcze żyję, w moim życiu nagle pojawił się legendarny Alfa Lucas z Moonhaven.
Jest potężny i tajemniczy, budzi respekt i niemal nabożny lęk wśród wszystkich wilkołaków.
A jednak wobec mnie okazuje niezwykłą wytrwałość i zaskakującą czułość, taką, jakiej nigdy się nie spodziewałam.
Czy pojawienie się Lucasa jest darem od losu, czy początkiem kolejnego spisku?
Jego Odrzucona Luna, Obsesja Rywala
Eira Crawford usłyszała te słowa zza drzwi gabinetu swojego męża.
Przez cztery lata była ukrytą partnerką Sebastiana Hale’a. Prowadziła jego dom, zabawiała jego krewnych, sprzątała po jego bałaganach i żyła z trzech tysięcy dolarów, które dawał jej co miesiąc, jak z jałmużny. Nawet kupno nowego płaszcza wymagało tłumaczeń.
A dla swojej pierwszej miłości mimochodem przygotował trzysta tysięcy dolarów na finansowanie badań.
Dla Sebastiana Eira była niczym więcej niż Omegą bez wilka z domu dziecka. Cichą, posłuszną żoną bez watahy, bez władzy i bez wartości innej niż ta, że da się ją wykorzystać. Nigdy publicznie nie przedstawił jej jako swojej Luny. Jego rodzina traktowała ją jak służącą. Jego ukochana kpiła z niej jako z kobiety, która potrafi przetrwać tylko wtedy, gdy uczepi się Alfy.
Więc Eira przestała płakać.
Nagrała romans, złożyła wniosek o rozwiązanie więzi partnerskiej i położyła przed Sebastianem papiery rozwodowe. Nawet wtedy uznał, że urządza scenę. Podpisał bez wahania, pewien, że wróci na kolanach, kiedy zrozumie, że nikt inny nie zechce porzuconej Omegi bez wilka.
Mylił się.
Kobieta, którą zostawił w domu przy zlewie, była inżynierką elektryczką po Stanfordzie. „Bezużyteczna” żona, którą ignorował, była ukrytą główną inżynierką stojącą za krajowym projektem samodzielnie opracowanego układu scalonego. Jej działania były objęte klauzulą tajności. Jej zniknięcie mogło zaalarmować władze federalne. Jej nazwisko — gdyby wyszło na jaw — wystarczyłoby, by wstrząsnąć całym środowiskiem naukowym.
A Sebastian nie wiedział nic.
Gdy wyszła z jego domu, nie zabierając nic poza wolnością, Eira przecięła się z Killianem Sterlingiem, najzimniejszą i najpotężniejszą Alfą na północy. Nie znał jeszcze jej imienia, ale jego wilk rozpoznał w niej coś, czego wszyscy inni nie dostrzegli.
Tymczasem Sebastian w końcu zrozumiał, że Eira nie blefuje.
Przeczesał całe miasto jak szaleniec. Po raz pierwszy od czterech lat publicznie nazwał ją swoją żoną. Zażądał, by wróciła. Błagał o kolejną szansę.
Ale wtedy Eira już nie czekała w jego domu.
Siedziała przy stole w jadalni watahy Sterlingów, ubrana z cichą pewnością siebie, a obok niej stała najbardziej budząca strach Alfa w Ameryce Północnej.
Na oczach wszystkich Killian Sterling położył dłoń na jej plecach i powiedział chłodno:
— Eira nie jest niczyją porzuconą Omegą.
— Jest moją Luną.
Mój Dominujący Szef
Pan Sutton i ja mieliśmy tylko zawodową relację. On mną rządzi, a ja słucham. Ale wszystko to ma się zmienić. Potrzebuje partnerki na rodzinne wesele i wybrał mnie jako swoją ofiarę. Mogłam i powinnam była odmówić, ale co innego mogłam zrobić, gdy zagroził mojej pracy?
Zgoda na tę jedną przysługę zmieniła całe moje życie. Spędzaliśmy więcej czasu razem poza pracą, co zmieniło naszą relację. Widzę go w innym świetle, a on widzi mnie w innym.
Wiem, że to źle angażować się z szefem. Próbuję z tym walczyć, ale przegrywam. To tylko seks. Co złego może się stać? Nie mogłam się bardziej mylić, bo to, co zaczyna się jako tylko seks, zmienia kierunek w sposób, którego nigdy bym nie przewidziała.
Mój szef nie jest dominujący tylko w pracy, ale we wszystkich aspektach swojego życia. Słyszałam o relacjach Dom/sub, ale nigdy się nad tym nie zastanawiałam. Gdy między mną a panem Suttonem robi się gorąco, zostaję poproszona, by stać się jego uległą. Jak można stać się kimś takim bez doświadczenia czy chęci? To będzie wyzwanie dla nas obojga, bo nie radzę sobie dobrze, gdy ktoś mówi mi, co mam robić poza pracą.
Nigdy nie spodziewałam się, że coś, o czym nic nie wiedziałam, otworzy przede mną zupełnie nowy, niesamowity świat.
Jak nie zakochać się w smoku
Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.
Wszyscy oprócz mnie.
Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.
Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.
Może to głupota. Może igranie z ogniem.
Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.












