Rozdział 148

Raven

Usta Mirandy otwierały się i zamykały jak ryba dusząca się w powietrzu. Nie wydobywał się z nich żaden dźwięk. Tylko desperackie, świszczące oddechy, które przemykały przez jej zwężone gardło.

Dobrze. Niech się dławi strachem.

Pokój wybuchł.

"Kim, do cholery, ona jest?!"

"To glina! Na p...