Rozdział 77

– Co ty robisz? – zapytałam naczelnika więzienia, który wspiął się na nią i przygniatał ją do ziemi mimo jej szamotaniny. To był niepokojący widok i w tamtej chwili zrobiło mi się Irene strasznie żal. Miała dzikie, wściekłe spojrzenie; oczy pełne łez, a jednocześnie iskrzące determinacją. Jej głos b...