Rozdział 8

Czerwone oczy jego wilka na sekundę straciły ostrość, a ja próbowałam się wyprostować, ale zaraz znów się wyostrzyły i serce podskoczyło mi do gardła.

– Byłaś dość nieuchwytna… – Reszta jego wypowiedzi utonęła w dudniącym w uszach napływie krwi do głowy.

Zachwiałam się, chwytając najbliższe krzesł...