Rozdział 22

Punkt widzenia Violet:

— Daemon. — Dudniący głos mojego ojca obniżył się o oktawę, a wrogość wyparowała tak szybko, że było to wręcz komiczne. Ojciec zrobił krok do przodu; dłoń, która jeszcze kilka sekund temu była zaciśnięta w pięść, teraz wyciągnęła się w powitalnym uścisku. — My po prostu... si...