Rozdział 101

Vesper

Wyraz twarzy Aurelii zmienił się natychmiast; przemknęło po nim coś opiekuńczego, ochronnego. — Nie — powiedziała stanowczo, wyciągając rękę, by dotknąć jego ramienia. — Nie waż się zachowywać tak, jakby twoja służba dla tego dworu była zamierzchłą historią. Byłeś wtedy, kiedy nie było nikog...