Rozdział 109

Vesper

— Więc — powiedziałam, kiedy szliśmy słabo oświetlonymi ulicami w stronę portu, gdzie cumowała jego łódź dostawcza; nocne powietrze chłodziło mi skórę i niosło ze sobą słodko-słony zapach oceanu. — Chyba nie usłyszałam twojego imienia.

— Mateo — odparł, wciąż lustrując mnie z ostrożnością, ...