Rozdział 112

Vesper

Kieliszek wina znajdował się niecały cal od ust Aurelii.

Widziałem, jak zatruta ciecz łapie blask świec — niewinna i piękna, i absolutnie śmiertelna. Dłonie zacisnęły mi się na butelce wina, którą wciąż trzymałem, a każdy mięsień w ciele napiął się jak sprężyna. Pozostali członkowie rodziny...