Rozdział 127

Twarz Alarica pociemniała niczym burzowa chmura sunąca nad pustynią, a jego arystokratyczny spokój pękł na tyle, by odsłonić drapieżnika czającego się pod spodem. — Vesper — powiedział, a jego głos opadł do tonu, który potrafiłby zmrozić krew. — Przestań się bawić i zaakceptuj swój los. Koniec z tea...