Rozdział 145

Babcia znieruchomiała w pół ruchu, z dłonią zawieszoną w powietrzu, jakby zamieniła się w kamień. Jak na kogoś, kto przez całe dekady doskonalił sztukę tego, by nigdy nie wyglądać na wytrąconą z równowagi, te kilka sekund ciszy mówiło wszystko. Kiedy wreszcie znów się poruszyła, osunęła się z powrot...