Rozdział 158

Drzwi zatrzasnęły się za Drakenem z ostatecznością, która uderzyła mnie niemal fizycznie. Przez trzydzieści sekund — może dłużej, bo czas stracił jakiekolwiek znaczenie — stałam jak sparaliżowana, wpatrując się w puste miejsce, w którym jeszcze przed chwilą stał, a mój umysł odmawiał przyjęcia do wi...