Rozdział 162

Vesper

Wyraz twarzy Drakena zadrżał, coś zimnego i brzydkiego przemknęło przez te bursztynowe oczy, zanim zdołał to wygładzić. — Tak? — Wstał z krzesła z wyrachowaną powolnością, każdy ruch miał wymierzony. — Wygląda na to, że znasz ją tak dobrze, Lucianie. Tak się martwisz o jej dobro. Jak wzrusza...