Rozdział 163

Vesper

Nie pozwoliłam mu dokończyć. Moja dłoń poszybowała, zanim mózg zdążył ją dogonić, i trafiła go w twarz z trzaskiem, który rozszedł się po gabinecie jak wystrzał. Ruszył, żeby się zasłonić — zobaczyłam, jak jego ręka zaczyna iść w górę — ale tym razem byłam na to gotowa, przewidziałam obronę ...